De zithoek als maatstaf
Een populaire tuinbank herontworpen vanuit één vraag: waarom zit dit niet lekker? Het antwoord zat in de hoek van het zitvlak.
Er bestaat een standaard tuinbank die overal opduikt. Massief hout, goede verhoudingen, eenvoudige constructie. Maar als je er langer dan twintig minuten op zit, merk je dat hij niet klopt. De rug wordt moe. Je gaat rechter zitten dan prettig is.
De oorzaak is de zithoek. De meeste tuinbanken zijn ontworpen als een rechte stoel: zitvlak horizontaal, rugleuning licht naar achter. Dat werkt aan een eettafel. Buiten in de tuin, waar je ontspant, is het verkeerd.
Voor dit project heb ik het zitvlak 8° naar achter gekanteld en de rugleuning 5° extra naar achter gezet. Dat klinkt klein, maar het effect is direct voelbaar. Het gewicht van de gebruiker valt anders. De onderrug wordt ondersteund zonder dat de stoel een loungestoel wordt.
De constructie bleef eenvoudig: massief hout, zichtbare verbindingen, geen metalen beslag. Maar de verhoudingen zijn anders. Dat is wat het verschil maakt — niet het materiaal, niet de afwerking, maar de beslissing over die acht graden.