Een radiator verdwijnt. Het hout blijft.
Een radiatorombouw lijkt een klein meubel, maar in de uitvoering komen ontwerp, materiaal en montage heel precies samen.
Voor deze radiator onder het raam wilde ik geen standaard ombouw, maar een meubelstuk dat onderdeel wordt van de kamer. De basis is eenvoudig: verticale spijlen voor voldoende luchtcirculatie, een verborgen ophanging aan de muur en een massief eiken bovenblad met natuurlijke rand. In de uitvoering veranderde het ontwerp op de plaatsen die er het meest toe doen. Juist dat maakte dit project interessant.
Wat het ontwerp moest oplossen
De radiator moest visueel rustiger worden zonder zijn warmtefunctie te verliezen. Daarom bleef de voorkant open met verticale spijlen en kreeg de bovenkant luchtuitlaat aan de achterzijde. In het eerste ontwerp zat de ventilatieopening meer centraal in het blad. In de uitvoering schoof die naar achteren, het blad stopt nu 30 mm vóór de muur. Daardoor leest het bovenblad aan de zijkant als één massief stuk, wat beter past bij het karakter van het eikenhout.
Wat tijdens het bouwen veranderde
De grootste verandering zit in het bovenblad. Dat werd geen strak technisch paneel, maar een overhangend stuk massief eiken met natuurlijke ronding aan de voorkant, bijna een vensterbank. Ook de spijlconstructie is aangepast: de dragers zijn staand geplaatst en de spijlen zijn vanaf de achterkant horizontaal vastgezet. Dat gaf meer controle, meer stijfheid en geen zichtbare bevestigingen aan de voorkant.
De Franse klamp werkte als principe goed, maar de montage vroeg meer ruimte dan voorzien. Om in de muur te kunnen boren moest de ombouw iets hoger komen te hangen. Daardoor valt de radiator aan de onderzijde niet volledig weg. Visueel acceptabel; voor een volgende versie de boorruimte en montagevolgorde eerder meenemen in het ontwerp.
Wat goed werkt
Het materiaal draagt het ontwerp. De levende rand van het bovenblad maakt het object minder streng en geeft de ombouw een warme, bijna vensterbankachtige kwaliteit. De ronde eiken spijlen sluiten aan op de bestaande radiatorribben, maar maken het beeld veel rustiger. De keuze om zichtwerk in eiken te doen en verborgen delen eenvoudiger uit te voeren is logisch: het houdt de kosten beheersbaar zonder dat het uiterlijk inlevert.
Wat ik een volgende keer anders zou doen
De montagehoogte eerder testen met echte boorruimte boven de radiator. De ophanging niet alleen modelleren, maar ook als montagevolgorde uittekenen. De onderzijde iets ruimer ontwerpen, zodat kleine correcties in ophanghoogte geen zichtbaar gevolg hebben.
Afmetingen, materialen en de bouwtekening staan op de projectpagina.