Waarom Douglas en niet lariks
Voor de garagedeur lag lariks voor de hand. Toch werd het Douglas. De reden zit in handelsmaten en hoe het hout vergrijst.
Als je een houten garagedeur bouwt voor buitengebruik, is de eerste naam die valt lariks. Duurzaam en hard. Maar voor dit project werd het Douglas, en de reden is meer dan beschikbaarheid.
Douglas is een goed hout. Stabiel, sterk en goed bewerkbaar, met een prijs-kwaliteitverhouding die hem voor constructieve toepassingen beter maakt dan zijn reputatie doet vermoeden. Hij vergrijst gelijkmatig naar zilvergrijs buiten, mits goed gedetailleerd met voldoende overstek en drainage. Dat is een eigenschap die je wilt in een deur die decennia buiten staat.
Het eerste praktische argument is handelsmaten. Douglas is in Nederland breed leverbaar in de secties die de constructie vereist: stijlen van 100×100mm, onderdorpels van 120×120mm. Lariks in die afmetingen is minder gangbaar, en vereist bestellen op maat of zagen uit groter materiaal. Dat maakt elk onderdeel in de toekomst lastiger individueel te vervangen.
Het tweede argument is de beschikbaarheid van lariks zelf. De houthandel gaf aan dat Europees lariks minder voorhanden is dan voorheen. De meest gangbare larikshoutsoort in de Europese handel is Siberische lariks (Larix sibirica), afkomstig uit Rusland. Sinds de EU in juli 2022 een importverbod op Russisch hout instelde na de invasie van Oekraïne, is de beschikbaarheid in Europa structureel teruggelopen.
De keuze voor Douglas is geen compromis. Het is een goede houtsoort op technische gronden, met betere beschikbaarheid dan het alternatief.